ભેદી મુસ્કાન – 3 (અંતિમ ભાગ)

ભેદી મુસ્કાન -1 વાંચન માટે અહીં ક્લિક કરો

ભેદી મુસ્કાન -2 વાંચન માટે અહીં ક્લિક કરો

(વહી ગયેલી વાત…

ઇન્સ્પેક્ટર માટે હવે પેચીદો સવાલ એ હતો કે અહીં સાચું કોણ બોલે છે, અને કોણ જૂઠું..? કોનું માનસિક સંતુલન ખોરવાયેલું છે, ને કોણ ‘માસ્ટર માઈન્ડ’..? મુસ્કાન ખરેખર કોલ-ગર્લ હોઈ શકે ?

…અંદરનું દ્રશ્ય નજરે ચઢતા જ એની આંખો પહોળી થઈ ગઈ! મોં ઉઘાડું રહી ગયું! એના શરીરમાંથી ભયનું એક લખલખું પસાર થઈ ગયું! આવા તો ઘણાંયે ‘ક્રાઈમ સીન્સ’ એ જોઈ ચૂક્યો હતો.. છતાંયે અહીંની અંધકારમય નીરવતા એને ડરાવવા માટે કાફી હતી!

હવે આગળ…)

* * *

ઇન્સ્પેક્ટરની કાતિલ નજર રૂમમાં ફરી વળી.. સ્ટોરરૂમમાં આછાં પીળા રંગનો એક માત્ર ઝીરો વોટનો બલ્બ સળગી રહ્યો હતો. ફર્શ પર ઠેર ઠેર લાલ રંગના ઘટ્ટ ડાઘ અને લાંબા લિસોટા ઊપસેલા હતા, જાણે કે ત્યાં ક્યારેક ઘણું બધું લોહી વહ્યું હોય – ને ઘણાં દિવસોથી જામી ગયું હોય! દીવાલો પર ઊડેલાં લોહીના છાંટા પણ ચીતરી ચઢે એવા કાળાં પડી ચૂક્યા હતા. એની નજર હવે ખૂણામાં પડેલા એક વિશાળ ડીપ-ફ્રિઝર પર જઈને ચોંટી. થીજી ગયેલા લોહીના લિસોટા રૂમની વચ્ચેથી શરૂ થઈને સીધાં ત્યાં ખૂણામાં પહોંચતા હતા. એને સમજતા વાર ન લાગી કે અહીં શું બન્યું હશે! એને હવે ડીપ-ફ્રિઝરની અંદરનું દ્રશ્ય પણ મસ્તિષ્કમાં આવવા લાગ્યું. એ ફર્શ પર થૂંક્યો.. ને મનોમન બબડ્યો પણ ખરો, “સાલી.. સાઇકોએ ખરેખર જ પોતાનાં પતિનું કસળ કાઢી નાખ્યું લાગે છે..!”

એણે ત્વરિત કોઈક નિર્ણય કરી લીધો હોય એમ, ઊંધા પગલે જ ઝડપથી સ્ટોરરૂમની બહાર ભાગ્યો. એને બહાર ઊભેલા કોન્સ્ટેબલની ચિંતા સતાવી રહી હતી. હવે એને મુસ્કાન અને અરમાન – બંને પર બિલકુલ ભરોસો બેસતો નહોતો. કોન્સ્ટેબલનો જીવ પણ જોખમમાં જણાયો. એ ભાગતો-ભાગતો ફ્લેટની બહાર નીકળ્યો.

બહાર પેસેજમાં ત્રણ જણમાંથી એક પણ હાજર ન હતું. એણે ચારેય દિશાઓમાં પોતાની નજર ફેરવી, પણ ઝાંખા પ્રકાશમાં પોતાના પડછાયા સિવાય કશુંયે નજરે ના ચઢ્યું.

“ગુપ્તા.. ગુપ્તા..” એણે કોન્સ્ટેબલના નામની બૂમો પાડી. સામેથી કોઈ જવાબ ન મળ્યો. એ હાંફળો-ફાંફળો આમથી તેમ ભાગવા લાગ્યો. રિવોલ્વર પરની પકડ સખત કરી. દૂરથી આવતો ‘ટ્ક-ટ્ક’નો અવાજ સંભળાયો, કોઈનો પગરવ ધીમે ધીમે એની નજીક આવી રહ્યો હોવાનું અનુભવ્યું. એના મગજમાં ભયના ભણકારા વાગવા માંડ્યા.

પરંતુ, જ્યારે એ વ્યક્તિ એક્દમ એની નજીક આવીને ઊભી રહી ત્યારે એના જીવમાં જીવ આવ્યો, ને રીતસરનો એ ઊછળી પડ્યો, “ગુપ્તા… ક્યાં મરી ગયો હતો..?”

“સાહેબ, પેશાબ કરવા..” ઇન્સ્પેક્ટરને પરસેવે રેબઝેબ – ડરેલી હાલતમાં જોઈને કોન્સ્ટેબલ ગુપ્તા હેરતમાં પડી ગયો.

“અરે પણ પેલાં બંને ક્યાં..?” ઇન્સ્પેક્ટરને ધ્રાસ્કો પડ્યો.

“પેલાં બંને..? કોણ બંને..?” ગુપ્તા મૂંઝાયો.

“સાલા ઈડિયટ.. હું મુસ્કાન અને અરમાન માથુરની વાત કરું છું..” ઇન્સ્પેક્ટર તાડૂક્યો.

“મુસ્કાન..? કોણ મુસ્કાન..? ને કોણ અરમાન..?” ગુપ્તા અચંબામાં પડ્યો, ને આગળ જણાવ્યું, “સાહેબ, તમારી તબિયત તો ઠીક છે ને…? પોલીસ ચોકીથી તો આપણે બે જ જણ આવ્યા હતા!”

“શટ-અપ, નોનસેંસ…” ઇન્સ્પેક્ટર પોતાનું માથું પછાડતા ઘૂરક્યો, “અરે, મુસ્કાન.. પેલી ‘સાઇકો’ મુસ્કાન… પોતાનાં પતિના કતલની કબૂલાત કરવા ચોકીમાં આવી હતી એ.. અને અરમાન, કે જે પોતાને મુસ્કાનનાં પતિ તરીકે ઓળખાવતો હતો એ…! એ બંનેને જીપમાં સાથે લઈને જ તો આપણે અહીં લાશનો કબજો લેવા આવ્યા હતા..”

“અરે સાહેબ, શું બોલો છો..? ચોકીમાં કોઈકનો ફોન આવ્યો હતો.. કોઈક અજાણ્યાએ એવી બાતમી આપી હતી કે અહીં લાશ પડી છે..” ગુપ્તા એકી શ્વાસે બોલી ગયો. હવે એ પણ કોઈક અજાણ્યા ડરથી ધ્રૂજી રહ્યો હતો.

ઇન્સ્પેક્ટરને લાગ્યું, હવે એ પોતે પાગલ થઈ જશે. એ પોતાના બંને હાથથી પોતાના જ માથા પર ટપલી મારવા માંડ્યો. જાણે કે કંઈક યાદ કરવા મથી રહ્યો હોય. અચાનક કશુંક યાદ આવતા ફરી એ દોડ્યો. ફ્લેટમાં જઈને સીધો જ સ્ટોરરૂમમાં પ્રવેશ્યો. ખૂણામાં એની નજર ઠરી ગઈ. ગભરાટમાં ને ઊતાવળમાં દોડવા જતા એનો પગ પોતાના જ પગમાં ભેરવાયો, ને ઊંધે માથે જઈ પડ્યો.. ડીપ-ફ્રિઝરની ધાર સાથે એનું માથું અફળાયું. એને તમ્મર આવી ગયા. આંખ સામે અંધારું છવાયું. એ અંધકારમાં એની નજર સમક્ષ મુસ્કાનનો હસતો ચહેરો તરવરી ઊઠ્યો…

મુસ્કાન સફેદ યુનિફોર્મમાં શોભી રહી હતી. એને થોડાં દિવસો પહેલાંનો અતીત હવે કોઈ ચલચિત્રની જેમ નજર સમક્ષ દેખાઈ રહ્યો હતો…

* * *

દિલ્હીથી મુંબઈ ફ્લાઇટમાં પરત આવતા પોતાની કામુક નજર એક એર-હોસ્ટેસ પર ચોંટી ગઈ હતી.

મુસ્કાન માથુર…

લચીલી કમર અને ધગધગતી આગ જેવી જ્વલનશીલ કાયા ધરાવતી મુસ્કાન, એક ખાનગી એર-લાઈન્સ કંપનીમાં એર-હોસ્ટેસની ફરજ બજાવતી હતી. ગમે તે રીતે એનાં દેહ લાલિત્યને ભોગવવા માટે પોતે વર્દીનાં જોરે એનાં ફ્લેટ સુધી આવી પહોંચ્યો હતો. હા, આ જ ફ્લેટ.. બરાબર યાદ આવ્યું, આ જ..! અને કમરો પણ તો આ જ હતો ને! મુસ્કાનની એકલતાનો લાભ ઊઠાવી બળજબરી કરવા જતો હતો ત્યાં જ એનો પતિ આવી પહોંચ્યો હતો. બંને વચ્ચે ઝપાઝપી થતાં પોતે પોતાની સર્વિસ રિવોલ્વર ખેંચી કાઢી હતી, ને એમાંથી છૂટેલી ગોળીએ મુસ્કાનનાં પતિ અરમાન માથુરનું હ્રદય વીંધી નાખ્યું હતું…

પરંતુ, પોતાની દિમાગી હાલત એટલી હદે કથળેલી છે કે પોતાને કોઈ પણ ઘટના લાંબો સમય સુધી યાદ નથી રહેતી.. જ્યારે પણ એવી કોઈ ઘટના કે એ સ્થળને લગતો કોઈક બનાવ બને ત્યારે એ ફરી પોતાના અસંતુલિત માનસમાં ચલચિત્રની જેમ જીવંત થતું! એને હવે સારી પેઠે સમજાઈ ચૂક્યું હતું, કે ક્યારેક ક્યારેક થતા આવા માનસિક વિકૃતિના હુમલાઓ એને પોતાને કાબૂ બહાર લઈ જતા હતા. ખબર નહીં કેટલાંયે આવા અધમ ગુનાઓ પોતે કર્યા હશે!

માથે હાથ દબાવી એ લથડતાં પગે ઊભો થયો. ઊપરથી ડીપ-ફ્રિઝરનો દરવાજ્જો ઊઘાડ્યો. અંદર સીંચેલી બરફની લાદીઓમાંથે ઊઠતી ઠંડી વરાળ એના નાકમાં પ્રવેશી. એના દિમાગમાં ફરી એક્વાર ઝણકારો થયો. આંખ સામે ફરી અંધારું છવાઈ રહ્યું હતું. એ અંધારાં વચ્ચે પણ એણે તપાસ્યું કે બરફની પાટો વચ્ચે કોઈ લાશ દબાવેલી હતી જ નહીં!

બરફનો ઠંડો ધુમાડો તીવ્ર બની રહ્યો હતો, ને નાક તથા મોં વાટે એના શરીરમાં પ્રવેશી કરતબ દેખાડ્યું. ઇન્સ્પેક્ટરનો જીવ હવે ગૂંગળાઈ રહ્યો હતો. એને આખી યોજના હવે સમજાઈ રહી હતી… ડીપ-ફ્રિઝરમાંથી નીકળી રહેલો ધુમાડો એ બરફની વરાળ નહીં, પરંતુ સૌથી જલદ અને જીવલેણ ઝેર ‘સાઇનાઇડ’ હતું! એણે ઝડપભેર ડીપ-ફ્રિઝરનો દરવાજો બંધ કરી દીધો… પરંતુ, બહુ મોડું થઈ ચૂક્યું હતું! ઝેરી ધુમાડાએ પોતાની કામગીરી પૂરી ઈમાનદારીથી બજાવી દીધી હતી. ઇન્સ્પેક્ટર ક્ષણવારમાં જ ત્યાં ઢળી પડ્યો. એના મોંમાંથી ફીણ નીકળવા માંડ્યું. આંખનાં ડોળા બહાર આવી ગયા…

અને તરફડી રહેલા શરીરે આખરે દમ તોડી દીધો..!

* * *

થોડી વાર પછી,

મોં પર માસ્ક પહેરેલા ત્રણ ચહેરાઓ ફ્લેટમાં પ્રવેશ્યાં. સ્ટોરરૂમ તરફ એક નજર નાખી. ઇન્સ્પેક્ટરનું નિર્જીવ શરીર જોયું. ને એ નજરોમાં એક ધૃણા ભળી. બદલો લીધાના સંતોષ સાથે ત્રણેય ચહેરાઓ ફ્લેટની બહાર નીકળી ગયાં…

“આખરે આપણે એક પરફેટ પ્લાન મુજબ આ ‘સાઇકો કીલર’ ઇન્સ્પેક્ટરનો અંજામ આણી જ દીધો..! સાલો કોઈને અણસાર પણ આવવા નહીં દેતો કે પોતે આટલો ખૂનખાર ‘સાઇકો’ છે… રોજની જિંદગીમાં તો કેવો સામાન્ય, સીધોસાદો અને એક બાહોશ ઇન્સ્પેક્ટર લાગે, પ્ણ જ્યારે જ્યારે પાગલપણાનો હુમલો આવે ત્યારે તો…” કોન્સ્ટેબલ ગુપ્તા પોતાના મોં પરથી માસ્ક ઊતારતા આગ ઓકતો બોલ્યો.

“થેંક્યુ ગુપ્તા.. તેં આપણા પ્લાનમાં મને મુસ્કાનનાં પતિ તરીકે વચ્ચે આવવા કહ્યું, ને ઇન્સ્પેક્ટરને ગૂંચવાડામાં નાખ્યો.. તેમજ આપણે એને અહીં સુધી ખેંચી લાવવામાં પણ સફળ રહ્યા..! એનો ખાત્મો બોલાવતા પહેલાં, એણે આચરેલો ગુનો – મુસ્કાનનાં પતિનું કરેલું કતલ, એને યાદ કરાવવું જરૂરી હતું..!” યશ બોલી ઊઠ્યો..

યશ વર્ધન, જે અત્યાર સુધી પોતાને ‘સાઇકો’ ઇન્સ્પેક્ટર સમક્ષ મુસ્કાનનાં પતિ તરીકે રજૂ કરી રહ્યો હતો, એ ગળગળો થતા આગળ બોલ્યો, “આજે આપણી ખાસ મિત્ર મુસ્કાનનાં પતિના કતલનો બદલો લઈ આપણે એને સાચો ન્યાય અપાવ્યો છે, દોસ્ત..!”

એટલામાં..

યશ અને ગુપ્તાની નજર, થોડે આઘે ઊભેલી એમની બંનેની ખાસ મિત્ર મુસ્કાન પર પડી. મુસ્કાન હજુ પણ પોતાની મોટી-મોટી માંજરી આંખો પટપટાવતી, ગોળ-ગોળ ફેરવતી પોતાનાં પતિ અરમાનને જાણે કે આસપાસ શોધી રહી હતી. એનું મંદ ‘ભેદી’ સ્મિત હવે કારમા અટ્ટહાસ્યમાં પલટાઈ રહ્યું હતું. હસતાં હસતાં એનાં હોઠમાંથી ક્યારે ડૂસકાં સરી પડ્યાં એ એને તો ક્યાંથી ખ્યાલ હોય..? એનું દિમાગ ન તો એ સમજી શકે એમ હતું, કે ન તો એ કપરી વાસ્તવિકતાને સ્વીકારી શકે એમ હતું..!

બંને મિત્રો પલળેલી પાંપણે મુસ્કાન તરફ તાકી રહ્યા!

*સમાપ્ત*

————————

ધર્મેશ ગાંધી (DG)

dharm.gandhi@gmail.com

Comments

comments

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here